Volgend artikel
Aedes-Magazine editie 1-2020

Feiten & Cijfers

Aandeel armste huishoudens in corporatiewoningen stijgt

2 minuten leestijd

In corporatiewoningen onder de liberalisatiegrens wonen vooral huishoudens met de 20 procent laagste inkomens. Dit aandeel is tussen 2015 en 2018 met bijna 5 procentpunt gestegen, wat een versnelling van de trend betekent ten opzichte van de periode 2009-2015. Middeninkomens en hogere inkomens verlaten juist vaker hun corporatiewoning.

‘Voorkom afglijden armste wijken door goede begeleiding’

Kees Leidelmeijer, onderzoeker/bestuurder van In.Fact.Research

‘De laagste inkomens wonen steeds vaker in sociale huurwoningen, omdat dat het beleid is. Dat is gericht geweest op het verminderen van het aantal sociale huurwoningen en op het steeds vaker toewijzen van deze woningen aan de allerarmsten.’

‘De hogere inkomens krijgen juist minder van deze woningen toegewezen en stromen uit en daarom daalt deze lijn heel sterk. De laatste jaren daalt de onderste lijn harder, bijvoorbeeld door de acties tegen scheefwonen.’

‘Beleidsmatig willen we de laagste inkomens in sociale huurwoningen, maar het wordt nu te eenzijdig’

‘De net niet allerlaagste inkomens in een corporatiewoning nemen minder toe, waarschijnlijk omdat meer allerlaagste inkomens in de huizen trekken. De kwetsbare groepen, zoals werklozen, mensen met een licht verstandelijke beperking, ex-patiënten uit de geestelijke gezondheidszorg, vinden geen andere woning.’

Bedoelde uitkomsten
‘Dit zijn de bedoelde uitkomsten, want we willen dat de allerarmsten in corporatiewoningen een plek vinden. Onbedoelde uitkomst is dat de concentratie van deze groepen leidt tot problemen. We willen dit, maar het wordt nu te eenzijdig.’

‘Woningcorporaties kunnen hier onder meer wat aan doen door meer middeninkomens toe te laten in hun woningen. Zij hebben deze ruimte, maar benutten die nu nog te weinig. Overigens leveren niet alle middeninkomens een bijdrage aan de leefbaarheid. Een accountant die nooit thuis is, doet minder voor een wijk dan een verpleegkundige of agent die meedoet in de wijk.’

‘Je kunt zorgen dat de arme wijken niet verder afglijden door het afbreken van de verzorgingsstaat tegen te gaan. Zorg bijvoorbeeld dat je mensen eerder aan werk helpt en zorg voor goede begeleiding van mensen met psychische problemen.’

tekst: elske koopman, cijfers: rigo-rapport veerkracht in corporatiebezit