Volgend artikel
Aedes-Magazine editie 1-2020

Huisvesters van het volk

Wim Schut (1920-2006)

2 minuten leestijd

Wim Schut, zoon van een Amsterdamse advocaat, kiest een carrière als stedenbouwkundige. Hij is jarenlang verbonden aan het adviesbureau Stad en Landschap in Rotterdam en betrokken bij veel uitbreidingsplannen in Zuid-Holland, met name voor Zoetermeer. In 1967 treedt hij – zonder enige politieke ervaring – aan als minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening in het kabinet-De Jong voor de Anti-Revolutionaire Partij.

Het is de periode van grote woningtekorten. En van een laag gemiddeld huurniveau. Want de huren hadden sinds de oorlog geen gelijke tred gehouden met de loonontwikkeling en het prijspeil.

‘Ik wilde bouwen naar behoefte en dat betekende meer kwaliteit. Minder hoogbouw. Een beter woonmilieu en meer variatie’

Schut gaat als een echte vakminister aan de slag met langetermijnbeleid. Hij doet een poging om huurbelasting in te voeren voor wat we nu scheefhuurders noemen. Hij voert individuele huursubsidie in. En hij krijgt het voor elkaar om het huurniveau integraal te verhogen. Hij vindt dat nodig om een kwaliteitsslag te kunnen maken in de woningbouw. Dat lukt alleen als huishoudens een realistischere prijs voor hun huis gaan betalen.

Experimentele woningbouw
Schut: ‘Ik wilde bouwen naar behoefte en dat betekende meer kwaliteit. Minder hoogbouw. Een beter woonmilieu en meer variatie.’ Hij start de subsidieregeling Experimentele Woningbouw (1968-1980) om kwaliteitsverbetering in de sociale woningbouw te bevorderen.

De woningen in de Sterrenbuurt in Berkel en Rodenrijs met een asymmetrische kap (op de foto niet zichtbaar) voor een betere lichtinval horen tot één van de invloedrijkere projecten onder deze regeling. Een deel van de woningen is nog steeds in beheer bij woningcorporatie 3B Wonen.

In zijn eigen tijd was Schut vooral bekend als de minister die de doelstelling van 125.000 nieuwe woningen per jaar niet haalde. Achteraf bleek uit CBS-cijfers dat hij die normen wel degelijk had gehaald. Zijn opvolger minister Udink plukte daar de vruchten van.

Meer over de geschiedenis van sociale woningbouw in de canon volkshuisvesting.