Volgend artikel

Commentaar

Een pleistertje op een gapende wond

Marnix Norder, voorzitter Aedes

2 minuten leestijd

Voelt politiek Den Haag wel de echte pijn van mensen die al jaren op de wachtlijst staan voor een huis? Die vraag spookt de afgelopen weken door mijn hoofd. Eigenlijk sinds het moment dat de eerste kabinetsplannen voor Prinsjesdag uitlekten.

Het kabinet trekt de portemonnee en redt de woningmarkt, daar kwam het eigenlijk op neer. Ik heb er een dubbel gevoel bij.

Eerst even terug naar een jaar of twee geleden. Toenmalig woonminister Blok vond dat de woningmarkt als een zonnetje draaide. Zo’n uitspraak zegt alles, het vorige kabinet had een blinde vlek voor hoe het werkelijk was gesteld met het wonen in Nederland.

In de tussentijd wordt de situatie alleen maar slechter. Jongeren die nog steeds bij pa en ma op zolder wonen, gezinnen met kinderen die een groter huis nodig hebben, ouderen die dichtbij de supermarkt en het gezondheidscentrum willen wonen. Niemand komt aan de bak, deze mensen hebben geen enkel zicht op een geschikt huis. En dan heb ik het nog niet eens over de leraar of verpleegster met een middeninkomen.

‘Voor al die mensen op zoek naar een woning komt dat nieuwe huis geen stap dichterbij’

Dit kabinet lijkt daaraan iets te gaan doen: minder verhuurderheffing voor corporaties die bouwen in gebieden waar de woningnood het hoogst is. Ein-de-lijk ziet ‘Vak K’ in dat deze belasting desastreus is voor de woningbouw.

Een kentering, dat wel. Maar het is volstrekt onvoldoende, omdat woningcorporaties nog steeds honderden miljoenen meer belasting betalen. Geld dat naar nieuwbouw moet, naar verduurzaming, naar leefbare wijken. Juist nu, in een tijd dat zelfs het kabinet spreekt van een ‘wooncrisis’. We krijgen niets, we betalen hooguit ietsje minder belasting. Een pleistertje op een gapende wond stelpt het bloeden niet.

Voor het kabinet is dit misschien al een grote stap, maar voor al die mensen op zoek naar een woning komt dat nieuwe huis geen stap dichterbij.