Volgend artikel

Column

Twee keer blij

Marco de Wilde is directeur-bestuurder bij Veluwonen in Eerbeek

2 minuten leestijd

Al jaren zijn we als corporaties gewend aan een ogenschijnlijk tegenstrijdige roep uit de samenleving: investeer meer en beheers de financiële risico’s beter. De een roept: u bent zo rijk als Dagobert Duck, dus bouw en verduurzaam meer en sneller. Kan makkelijk! De ander roept: u beheert een gigantisch vermogen. Let op de enorme economische en financiële risico’s. Bouw en verduurzaam langzamer.

Beide – begrijpelijke – kreten zijn inmiddels geïnstitutionaliseerd. De roep om meer investeren sinds enige jaren in de Indicatieve Bestedingsruimte Woningcorporaties. De roep om voorzichtigheid in ons eigen (politiek gesanctioneerde en inmiddels bijna geannexeerde) Waarborgfonds Sociale Woningbouw. Hoe terecht ook, die tegenstrijdigheid leidt tot irritatie. Zowel bij corporaties als in de samenleving. Het is letterlijk nooit goed.

Kun je ook anders kijken? Hoe groot is de tegenstrijdigheid tussen die twee geluiden werkelijk? Misschien bestaat hij alleen bij de gratie van gewoonte: gewend aan het dilemma gedragen we ons als op een zacht vuurtje langzaam opgewarmde kikkers. We leggen ons zo vanzelfsprekend neer bij ons tekortschieten, dat we meesters zijn in het uitleggen daarvan. We zijn vergeten dat er een manier is om beide roepen – in ieder geval ten dele – te verenigen tot een succesvolle strategie.

Die strategie heet collegiaal financieren. Corporaties met overmaat helpen corporaties met een onbetaalbare opgave. En wel zodanig dat de helpende corporatie een dekkend rendement ontvangt en de geholpen corporatie sneller kan bouwen of verduurzamen. Huurders merken er niks van, want beleid en beheer blijven bij hun vertrouwde verhuurder. Zodoende blijft lokaal wat lokaal moet zijn en verstevigen we tegelijkertijd onze gezamenlijke investeringskracht.

Sceptici wijzen naar de gestrande pogingen van het Wooninvesteringsfonds op dit gebied. Dat mag. Maar het is leuker om de gedachte toe te laten. Daarom ging een aantal collega-directeuren en Aedes-medewerkers met het idee van collegiaal financieren in hun tas langs bij andere corporatiedirecteuren. Binnenkort rapporteren ze erover aan het Aedes-bestuur. Voor nu alvast: iedereen ziet kansen. De onderlinge sfeer is de laatste jaren zodanig verbeterd dat het idee een nieuwe poging waard is. De noodzaak is ook groter. Op beperkte schaal gebeurt het al. En in meerdere regio’s maakt het deel uit van voorzichtige toekomstplannen.

De samenleving zal aan twee kanten blij zijn: het risico blijft beheersbaar en we bouwen en verduurzamen sneller. Dat is goed voor het klimaat. En dat bedoel ik zowel economisch als ecologisch.

marco.dewilde@veluwonen.nl

foto: babet hogervorst