Volgend artikel
Aedes-Magazine editie 4-2019

Column

Verschil maken

Marco de Wilde is directeur-bestuurder bij Veluwonen in Eerbeek

2 minuten leestijd

Ashley is 24. Ze woonde met haar dochtertje bij haar moeder. Wij wisten niet beter dan dat alleen haar moeder op het adres woonde waar de huurachterstand al maanden gestaag opliep. En waar meldingen waren van overlast. Contact leggen lukte niet. Bellen, brieven en kaartjes, stickers op de deur. Niks werkte. Uiteindelijk was ontruiming onvermijdelijk.

Pas toen ontdekten we dat Ashley er ook woonde. Met haar dochtertje van drie. De huurster zelf bleek maanden geleden vertrokken naar een ver buitenland. De boel de boel latend. Inclusief dochter en kleindochter. Ashley, op haar beurt, had het niet haar taak gevonden om op onze brieven, stickers en telefoontjes te reageren. Haar moeder was toch verantwoordelijk voor de huur? En zo vond ze zich terug op de slaapbank bij een moeder van een vriendinnetje van haar dochter.

‘Dat ze gelukkig wil zijn, dat weet ze wel. En ook dat je daar je best voor moet doen’

Strikt genomen was onze kous daarmee af. Ashley huurde niet bij ons. We wisten per ongeluk van haar bestaan. Maar de medewerkers van onze afdeling Wonen lieten het er niet bij zitten. Samen met de lokale welzijnsorganisatie zochten ze contact. Ze boden haar een huis aan met een flinke stapel voorwaarden. Ashley stemde in, onder protest. Wat nou voorwaarden? Wat had ze fout gedaan? Pas toen ‘de instanties’ dreigden dat ze haar dochtertje kwijt zou raken ging ze overstag.

Al snel bleek zelfstandig wonen ingewikkeld. Haar huis verwerd in een paar maanden tot een nauwelijks ingerichte ‘mancave’. Dozen bleven onuitgepakt. Er hingen geen gordijnen. Weer werd de huur niet betaald. Opnieuw bezochten we haar. Gelukkig deed ze nu wel open en accepteerde ze begeleiding. Opnieuw onder protest. Ook nu gaf haar dochtertje de doorslag: ze kon moeilijk met haar gaan zwerven.

‘Verschil maken in een mensenleven, mooier dan dat wordt het niet’ 

Nu, weer een paar maanden later, lijkt ze de knop te hebben omgezet. Het huis is netjes. De huur wordt betaald. Wij houden nog altijd een oogje in het zeil. Wat de toekomst brengt weet ze niet. Wat ze wil gaan doen ook niet. Maar dat ze gelukkig wil zijn, dat weet ze wel. En ook dat je daar je best voor moet doen.

Geweldig dat ook onze medewerkers zich dat realiseren. Moeite doen voor een jonge moeder, die eigenlijk boos is dat we ons met haar bemoeien. En die nu toch blij is dat we haar niet hebben los gelaten. Verschil maken in een mensenleven. Mooier dan dat wordt het niet.

marco.dewilde@veluwonen.nl

FOTO: ANTOINETTE MARTIJNSE