Volgend artikel

Column

Recht op scheefwonen

Marco de Wilde is directeur-bestuurder bij Veluwonen in Eerbeek

2 minuten leestijd

Scheefwonen hoort niet. Toch gebeurt het massaal, gelukkig. Rijksoverheid.nl vermeldt dat maar liefst 500.000 huurders goedkoop scheef wonen (hoog inkomen, lage huur).
Het terugdringen van scheefwonen laat zich met gemak voor vrijwel elk ideologisch of bedrijfsmatig karretje spannen. Het is goed voor de doorstroming, goed voor de (staats-)kas, eerlijker, goed voor de mensen zelf, maakt goedkope nieuwbouw minder nodig, wat leidt tot de bouw van meer dure woningen, wat dan weer goed is voor de doorstroming. Waarmee de cirkel rond is. Het is bovendien een prima reden om te pleiten voor vermindering van het aantal sociale huurwoningen en extra huurverhoging voor mensen met een hoger inkomen.

Argumenten genoeg dus. Omgekeerde geluiden hoor je zelden. Ik heb dat nooit begrepen. Blijkbaar kunnen mensen te veel verdienen om te mogen wonen waar ze al jaren wonen. Ook is het geen probleem om ze na een inkomensverbetering te verplichten hun extra salaris uitsluitend te besteden aan een hogere huur. Maar ook als ik uitzoom van huis naar buurt kom ik steeds tot dezelfde conclusie: scheefwonen is de beste per ongelukke uitvinding in de volkshuisvesting. Nooit zo bedoeld, maar het gebeurde wel. En gelukkig maar.

De voordelen zijn zo evident dat ze onzichtbaar zijn geworden. De gemengde inkomens en opleidingsniveaus in wijken zorgen al decennialang voor een leefklimaat dat zijn gelijke niet kent. Hoe kwetsbaar dat is, blijkt nu de eerste tekenen van segregatie al zichtbaar zijn, anderhalf jaar na invoering van de passendheidstoets, bedoeld om te voorkomen dat mensen scheef gaan wonen in een te dure woning voor hun inkomen.
De voordelen hebben hun beperkingen, dat weet ik natuurlijk ook wel. In grootstedelijke centrummilieus is het te aantrekkelijk om met een hoog inkomen goedkoop te blijven wonen. Maar de overgrote meerderheid woont daar niet. Zij wonen in een doodnormale buurt. Soms iets te goedkoop, soms iets te duur.

De opbrengsten zijn enorm. En daarmee de onzichtbare besparingen. Ik noem geen bedragen, want dat zijn slagen in de lucht. Overigens is dat precies waarom argumenten tegen scheefwonen zo goed scoren. Die kun je namelijk wel uitrekenen: het aantal huizen dat ze bezet houden, de onnodig hoge huurtoeslag en ga zo maar door.
Om dan toch één bedrag te noemen: de hypotheekrenteaftrek kost de samenleving zo’n 10 miljard euro meer dan de huurtoeslag. Per jaar wel te verstaan. Over scheefwonen gesproken.

foto: babet hogervorst